O NAS

Dlaczego prowadzę własne zajęcia?

Jeszcze jako student pracowałem w różnych firmach prowadzących kursy programowania dla dzieci. Spodobało mi się to. Lubiłem rozmawiać z dziećmi i przeżywać z nimi przygody w świecie LEGO czy Minecrafta. Zajęcia wolałem prowadzić samodzielnie, ale zdarzało mi się również współpracować z innymi instruktorami. Niestety odniosłem wrażenie, że część z nich nie podchodziło do swojej pracy z zaangażowaniem – nie pamiętali imion dzieci, nie poświęcali im uwagi, widać było, że są tam tylko dla pieniędzy. Oczywiście nie tyczyło się to wszystkich, niektórych z nich do dzisiaj bardzo ciepło wspominam.

Nie chciałem, żeby tak wyglądała edukacja, w której ja biorę udział. Postanowiłem, że kiedy będę prowadził własne zajęcia, będą one zupełnie inne – pełne pasji, dobrej zabawy i prawdziwej troski o dzieci.

Dla mnie najważniejsze jest to, żeby dzieci świetnie się bawiły, a jednocześnie wynosiły z zajęć realną wiedzę i doświadczenie. Chcę, żeby rozwijały się razem ze mną – dlatego planuję w przyszłości prowadzić również bardziej zaawansowane kursy, aby uczniowie, którzy zaczynają ze mną w pierwszej klasie, mogli zostać ze mną na dłużej i uczyć się coraz to nowych rzeczy.

Dlatego w Programasters większość zajęć prowadzę samodzielnie. Czasami pomaga mi brat albo bliskie osoby, do których mam pełne zaufanie. Nie chcę zatrudniać „instruktorów z ulicy”, którzy za miesiąc mogą zmienić plany i zostawić swoją grupę. Dzieci potrzebują kogoś, kto je zna i prowadzi krok po kroku.

Jak wyglądają moje zajęcia?

Podczas robotyki LEGO dzieci zaczynają od krótkiej prezentacji o świecie robotów – jakie mają części, jak się poruszają, jak działają zębatki. Potem pracują w parach, bo wierzę, że praca zespołowa rozwija najlepiej. Budują swojego robota, programują go na tabletach, a na końcu przychodzi czas na zabawę – mecze robotów, zawody czy nawet wielkanocne malowanie jajek robotem.

Na zajęciach z programowania w Minecrafcie każdy pracuje indywidualnie. Dzieci rozwiązują zagadki logiczne i matematyczne, programują roboty-żółwie, które wykonują za nie powtarzalne zadania, albo projektują w grze własne mechanizmy.

Rodzice często piszą mi, że ich dziecko po zajęciach stało się pewniejsze przy komputerze, że odkurzyło stare klocki LEGO i znów zaczęło budować, a czasem nawet tłumaczy w domu, czym jest pętla albo instrukcja warunkowa. To dla mnie największa nagroda!

Nie narzucam sztywnych rozwiązań - pokazuję narzędzia, a sposób ich użycia zależy od dzieci. Podchodzę do nauczania w sposób całościowy. Aby jak najlepiej dostosować proces nauczania do indywidualnych potrzeb każdego ucznia, zachęcam dzieci do pracy we własnym tempie. Daję im możliwość odkrywania własnych możliwości i motywowania się do nauki poprzez zabawę. Wierzę, że każde dziecko może opanować kompetencje przyszłości, jeśli zapewnimy mu odpowiednie i bezpieczne warunki do nauki.